Senior zaczyna potrzebować opieki, gdy w codziennym funkcjonowaniu narastają trudności widoczne podczas zwykłej wizyty w domu. Wśród sygnałów ostrzegawczych są: zaniedbany dom (brud, nieumyte naczynia, przeterminowane produkty), gubione lub pomijane leki (pełne blistry z poprzedniego tygodnia), upadki lub ich bliskie przypadki, wycofanie z kontaktów towarzyskich i rezygnacja z ulubionych zajęć, utrata wagi lub zaniedbane posiłki, niepłacone rachunki i zapomniane terminy oraz nagła zmiana nastroju lub drażliwość. Pojedynczy sygnał bywa przypadkiem, ale dwa lub trzy powtarzające się w ciągu kilku tygodni oznaczają, że warto zacząć rozmowę o wsparciu. Można stosować prostą skalę reakcji: przy 1–2 sygnałach wystarczy uważna obserwacja i częstsze wizyty, przy 3–4 warto skontaktować się z koordynatorem na bezpłatną, niezobowiązującą konsultację, a przy 5 i więcej sygnałach zalecana jest pilna rozmowa o planie opieki, przy czym dobór opiekuna trwa zwykle 24–48 godzin. Opiekę można wprowadzać stopniowo, zaczynając od kilku wizyt tygodniowo i rozszerzając zakres wraz z rosnącymi potrzebami, bez konieczności decydowania od razu o pełnej opiece. Koordynator kontaktuje się w godzinach pracy pon.–pt. 8:00–20:00.