Świadczenie wspierające to pieniężne wsparcie wypłacane przez ZUS bezpośrednio dorosłej osobie z niepełnosprawnością, a nie jej opiekunowi — sama osoba uprawniona decyduje, na co przeznaczy środki. Kwota wynosi od 792 zł do 4353 zł miesięcznie, zależnie od poziomu potrzeby wsparcia ustalonego w punktach (od 70 do 100) przez wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności (WZON) — dwie skrajne kwoty, 792 zł przy 70–74 punktach i 4353 zł przy 95–100 punktach, podaje wprost ZUS. Świadczenie nie zależy od dochodu, jest zwolnione z podatku i nie podlega zajęciu komorniczemu, można je łączyć z rentą, emeryturą i świadczeniem uzupełniającym (500+ dla niesamodzielnych). Podstawą prawną jest ustawa z 7 lipca 2023 r. Procedura wymaga najpierw decyzji WZON o poziomie potrzeby wsparcia, a dopiero potem elektronicznego wniosku do ZUS (przez eZUS, Emp@tię lub bankowość elektroniczną) złożonego w ciągu 3 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji WZON, by zachować wyrównanie. Świadczenie wprowadzano etapami od 2024 r., a od 2026 r. obejmuje już wszystkie progi punktowe. Jeśli opiekun osoby ubiegającej się pobiera świadczenie pielęgnacyjne, gmina wstrzyma jego wypłatę z chwilą złożenia wniosku. Osoba uprawniona zostaje też zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego.